Los Funebreros Buenos Aires

The long tradition of clubs and modest results were founded by the anarchists in the city of Buenos Aires, dominated by the largest cemetery in Argentina, with fans called the “graveyards” that are considered one of the most extreme fan groups. This is a story about the club Chakarita juniors.
When it comes to Argentine club football, the most common associations are River, Boka, San Lorenzo and similar giants. The name of Chakarita, which sounds more like a female character from a South American telenovela, is not attracting attention. True, the club stationed in the same settlement did not record any success, won one title, it is only a casual participant of the elite competition, and the stadium is located in the suburbs of the Argentine capital. Nevertheless, Chakarita has a long tradition, while fans are valid for one of the most ardent and most dangerous in Argentina. Buenos Aires, with its 13 million inhabitants, is known to be one of the world's largest metropolises. According to the number of football clubs in all leagues, the Argentine capital has the most dynamic soccer offer on the planet. In addition to football giants, Boca Juniors, River Plate, San Lorenzo, Velez Sarsfield and others, there are a number of smaller clubs that complement the city's football mosaic. Wait is one of them.

 

 

 

Sports successes could be put in a single sentence. The club won the only title in 1969, finishing the competition in Matropolitan (name of the competition) in the first place in front of River Plate and Boca Juniors. That year, two competitions were held, such as Aperture and Clausura today, sometimes the competition was called Metropolitan and National.
That year, Chakarita ended up in her group in second place, behind Boka. In the semifinals, on the match against Rasing, Chakarita won 1: 0, while in the final against River Plate triumphed with 4: 1. In the second competition of the same year, Nasional, Chakarita took only seventh position.
Before and after this success, the fans of the Chakarita celebrated or mourned when the club crossed from the first to the third league. Last time, Chakarita entered the first league in the 2008/09 season. when she returned to the other league after five seasons.
However, what distinguishes Chakarita from many Argentinian clubs is the very way of its origin. Chakarita was founded on May 1, 1906, at a time when football clubs were founded under the influence of the English, who had their companies in the countries of South America.
At a time when large national companies of foreign countries were ruling in these countries, an extreme wing of the Socialist Party, close to the ideas of anarchism, founded Chakarita. Leftists at that time considered religion and football opium for the people and often criticized them. However, they realized that football can serve as a means to fight for goals. Some soccer soccer theorists have even recognized the possibility of socialist ideas being implemented in reality.
As directed, in the field you had 11 players working together on the same goal, purely applied socialism. Thus, Chakarita became one of the first clubs whose beginnings had socialist, more precisely anarchist roots. Even colors are jerseys, which are still basic, red and black, colors that symbolically represent the anarcho-syndicalist movement, while one of the stripes is white.
Each of the colors has its own explanation. Red marked the socialist roots of the club, the black cemetery that dominated the village, and the white purity of the socialist founders of the club.

 

 

 

 

The only name of Chakarita is the part of Buenos Aires where the club was founded (the club was built on the border of the Chakarita and Vilja Krespo settlements). In Argentina, “chapels” were small church estates, farms that were located in that part of the city. The deminutive word of the chakra is “chakarita”, which is taken for the name of the club. The club has its nicknames Čaka and Ča, which were created by shortening the name. Chakarita is now known for being the largest cemetery in Buenos Aires in this part of the city.
The Cakarita cemetery is located in the village and with its 95 hectares of land is the largest in Argentina. Only the graveyard occupies more than half of the settlement, and it was founded at the end of the 19th century in a place where mass graves were found containing bodies of people who died in the yellow fever epidemic.
The fact that the cemetery was dominated by the settlement where the football club was founded, and Chakarite fans from others were nicknamed Los Funebreros (graveyards). With this nickname, Chakarita fans were afraid and Buenos Aires trembling. The fans themselves gave the name La Famosa Banda de San Martín, suburb of San Martin in the district of Maia, in which the Chacarita Stadium is located. The stadium currently receives just over 13,000 spectators, but when it is fully refurbished it will have a capacity of about 35,000 seats.
One of the legends of the club is goalkeeper Isak Lopez, who spent 15 years in Chakarita (1937 to 1952) and for which he played 343 matches. One of the stadium stands was named after the legendary guard of the club's network.
The location of the stadium and the seat of the club were largely determined by the largest rivals of Chakarita. The seat of Chakarite is located in the settlement of Vilja Krespo, where he was also first stadium. Atletico Atlanta is also located in the same settlement. Since 1922, two clubs have become big rivals. The rivalry did not stop even when the club started playing at the new stadium in the suburb of General San Martín Partido in the northwestern suburb of Buenos Aires, because the seat of the club remained at the same location. In the derby matches, Chakarita is much more successful than Atlanta. Since 1927, when the first game was played, a total of 126 matches were played. Chakarita scored 54 wins, Atlanta triumphed 34 times, while 38 games ended with an unresolved result. Although the Chacarita Stadium is now in the suburbs of Buenos Aires, the rivalry of two clubs is still enormous, as well as the hatred among fans, whose base has remained at the ends where the club was driven. Chakarite fans are stationed at the ends of Chakarita and Vilja Krespo all the way north to the suburb of San Martin where the stadium is located. Although not valid for the dangerous part of the city, a few years ago the inhabitants of Chakarita attacked a police station after the police killed a teenager in that area.

 

 

 

Although, apart from winning one title, Chakarita did not have much success, the club became known throughout Argentina (and even the whole world) by very extreme fans. It has already been said that Chikaritina bar-lock (organized group of fans) is called La Banda de San Martín. The group was proven back in 1986 at the World Cup in Mexico, when the shoulder with the hooligans of other Argentine clubs participated in the beatings of the Englishman. Two years earlier, Chakarita turned out to be in the other league because of the hooligans, because the club was punished for raising fans with a one-month suspension and subtracting ten points. Since the mid-1980s and the reputation of Chakaritina Bar-lock has begun to grow, so fans of that club have become famous throughout Bunos Aires. Chuck's hooligans are valid for one of the most extreme in Argentina and are one of the few who have not been allowed to enter into conflict with the fans of Boka and Rivera. Also, Chakarita's fans do not hesitate to attack the police, which makes them perhaps the most extreme fan group at the moment in Argentina. Unlike other large groups in which there are fractions that are in mutual warfare, Chakarite fans have a smaller but more compact extreme core of fans. The squabbling incidents of the waiters have been marked in the past few years, attracting the attention of the media, more than the results of the club. Former club president Luis Barionevo admitted in 1999 that he was giving money, free tickets, and pay for the most extreme supporters in order to calm them down. This was not a lonely case, having in mind that the administrations of many clubs cooperate with their extreme fan groups. Apart from Atlanta, as the local rival to the fans of Chakarita, the biggest rivals are the hooligans of Boka Juniors. The big clash between the two groups broke out in 1999 when supporters of the Boka, angry with scandalous scandals, flew into a part of the stadium where Chakarite fans were at the platform where the most extreme supporters were stationed, but above all parents with children. Four years later, in a new fight, the hooligans of the Chakraite retaliated. In rioting, as many as 60 people were injured, while nobody was arrested. Public pressure resulted in the first arrests following the incident only in 2007, when Rafael di Zeo, one of the legendary leaders of Boca's fans, was a very popular figure in Argentina. Di Zeo was arrested with several more sighted hooligans of Boka and all were given years-long slaves. From that moment, the relations of the fans of the two clubs are even more severe. One of the biggest incidents lately broke out in 2012 against a traditional rival – Atlanta. After the match ended with a score of 1: 1, the furious fans of the Chakarite attempted to attack the supporters of the visiting team. Rapid clashes broke out of the stadium where the police only managed to regain the situation under control two hours later. Police had to use rubber bullets, while fans fired two police vehicles. The chefs are one of the few who had anti-Semitic scandals, which is exactly against rivals Atlanta. The roots of this club are related to the Jewish emigration that has settled sections of Buenos Aires – where the club originated. Apparently Chakarite fans scandalized in one game: “He waits down the street, kills the Jews and makes soap.” The club denied scandals, but Chakariti eventually took points. Just because of the Chakarita hooligans, new disciplinary rules have been introduced. This happened after the match against Atlanta in 2000 when the supporters of the Chakarita had a developed Nazi flag with a message: “We make a soap from the Jews.” The Argentine Football League then made the rules that, in the case of anti-semitic messages or calls, the game immediately terminated. Despite the scary reputation, Chakarite fans also have friends. They are in good relations with fans of Lanus, Rosario Central, Belgrano, Argentinos Juniors, Union Santa Fe and Lima from Peru. Of course, the list is dead enemies is much longer. On the wrist, supporters of the Chakarita are with the supporters of Boka, Rivera, San Lorenzo, Colón, Newells, Talianes, Atlanta, Platense, Tigre, Deportivo Morona, Quilmes, Nuevo Chicago, Gimnasia La Plata, Los Angeles, Racing and probably all others another club. At the moment, Chacarita competes in the third Argentine league and it seems that the elite Argentine championship will be for a year without a “graveyard” and “anarchist” from San Martín.

Los Funebreros (Grobari iz Buenos Ajresa)

Grobari i anarhisti – Čakarita
Klub duge tradicije i skromnih rezultata osnovali su anarhisti u kraju Buenos Ajresa u kojem dominira najveće groblje u Argentini, sa navijačima pod imenom “grobari” koji važe za jednu od najekstremnijih navijačkih grupa. Ovo je priča o klubu Čakarita juniors.
Kada se govori o argentinskom klupskom fudbalu najčešće asocijacije su River, Boka, San Lorenco i slični velikani. Ime Čakarita, koje više zvuči kao ženski lik iz neke južnoameričke telenovele, ne privlači pažnju. Istina, klub koji je stacioniran u istoimenom naselju nije zabeležio veće uspehe, osvojio je jednu titulu, tek je povremeni učesnik elitnog takmičenja, a stadion im se nalazi u predgrađu argentinske prestonice. Ipak, Čakarita ima dugu tradiciju, dok navijači važe za jedne od najvatrenijih i najopasnijih u Argentini. Poznato je da je Buenos Ajres sa svojih 13 miliona stanovnika jedna od najvećih svetskih metropola. Po broju fudbalskih klubova u svim ligama argentinska prestonica ima najdinamičniju fudbalsku ponudu na planeti. Osim fudbalskih giganata, Boke juniors, River Plate, San Lorenca, Velez Sarsfilda i drugih postoji veliki broj manjih klubova koji upotpunjuju fudbalski mozaik tog grada. Čakarita je jedan od njih.
Sportski uspesi Čakarite mogli bi da se stave u jednu rečenicu. Klub je 1969. godine osvojio jedinu titulu, završivši takmičenje u Matropolitanu (naziv takmičenja) na prvom mestu ispred River Plate i Boke juniors. Te godine održavala su se dva takmičenja, poput Aperture i Klausure danas, nekada su se takmičenja zvala Metropolitano i Nasional.
Te godine Čakarita je u svojoj grupi završila na drugom mestu, iza Boke. U polufinalu, na meču protiv Rasinga, Čakarita je pobedila sa 1:0, dok je u finalu protiv River Plate trijumfovala sa 4:1. U drugom takmičenju iste godine, Nasionalu, Čakarita je zauzela tek sedmu poziciju.

 

 

 


Pre i posle tog uspeha navijači Čakarite slavili su ili tugovali kada je klub prelazio od prve do treće lige. Poslednji put Čakarita je u prvu ligu ušla u sezoni 2008/09. kada je nakon pet sezona ponovo ispala u drugu ligu.
Ipak, ono što Čakaritu izdvaja od mnogih argentinskih klubova jeste sam način nastanka. Čakarita je osnovana 1. maja 1906. godine u vreme kada su fudbalske klubovi osnivani pod uticajem Engleza, koji su imali svoje kompanije u zemljama Južne Amerike.
U vreme kada su u tim državama vladale velike nacionalne kompanije stranih država, jedno ekstremnije krilo socijalističke partije, blisko idejama anarhizma, osnovalo je Čakaritu. Levičari su još u to vreme religiju i fudbal smatrali opijumom za narod i često ih kritikovali. Ipak, uvideli su da fudbal može poslužiti kao sredstvo u borbi za ostvarenje ciljeva. Pojedini teoretičari socijalizma u fudbalu su čak prepoznali i mogućnost da se socijalističke ideje sprovode u realnosti.
Kako su navodili, na terenu ste imali 11 igrača koji zajedno rade na istom cilju, čist primenjeni socijalizam. Tako je Čakarita postala jedan od prvih klubova čiji su počeci imali socijalističke, tačnije anarhističke korene. Čak su i boje dresove, koje su i danas osnovne, crvena i crna, boje koje simbolički predstavljaju anarho-sindikalistički pokret, dok je jedna od pruga bele boje.
Svaka od boja ima svoje objašnjenje. Crvena je označavala socijalističke korene kluba, crna groblje koje je dominiralo naseljem, a bela čistoću socijalističkih osnivača kluba.
Samo ime Čakarita označava deo Buenos Ajresa gde je klub nastao (klub je nastao na granici naselja Čakarita i Vilja Krespo). U Argentini “čakare” su bila mala crkvena imanja, farme koje su se nalazile u tom delu grada. Deminutiv reči čakara je “čakarita”, što je uzeto za ime kluba. Klub ima svoje nadimke Čaka i Ča koji su nastali skraćenjem imena. Čakarita je danas poznata po tome što se u tom delu grada nalazi najveće groblje u Buenos Ajresu.
Groblje Čakarita nalazi se u naselju i sa svojih 95 hektara površine najveće je u Argentini. Samo groblje zauzima više od polovine naselja, a nastalo je pred kraj 19. veka na prostoru gde su se nalazile masovne grobnice u kojima su odlagana tela ljudi umrlih u epidemiji žute groznice.

 

 

 


Činjenica da je groblje dominiralo naseljem u kojem je osnovan fudbalsku klub, i navijači Čakarite od drugih dobili su nadimak Los Funebreros (grobari). Pod tim nadimkom navijači Čakarite predstavljali su strah i trepet Buenos Ajresa. Sami navijači sebi su dali naziv La Famosa Banda de San Martín, po predgrađu San Martin u distriktu Vilja Maipu u kojem se nalazi stadion Čakarite. Stadion trenutno prima nešto više od 13.000 gledalaca, ali kada bude u potpunosti renoviran imaće kapacitet oko 35.000 mesta.
Jedna od legendi kluba je golman Isak Lopez, koji je u Čakariti proveo 15 godina (od 1937. do 1952. godine) i za koju je odigrao 343 meča. Jedna od tribina na stadionu dobila je ime po legendarnom čuvaru mreže ovog kluba.
Lokacija stadiona i sedište kluba u velikoj meri odredili su i najveće rivale Čakarite. Sedište Čakarite nalazi se u naselju Vilja Krespo, gde je bio i prvobitni stadion. U istom naselju je lociran i stadion Atletiko Atlante. Od 1922. godine dva kluba su postala veliki rivali. Rivalstvo nije prestalo ni kada je klub mečeve počeo da igra na novom stadionu u predgrađu General San Martín Partido u severozapadnom predgrađu Buenos Ajresa, jer je sedište kluba ostalo na istoj lokaciji
U derbi mečevima Čakarita je mnogo uspešnija od Atlante. Od 1927. godine, kada je odigrana prva utakmica, ukupno je odigrano 126 mečeva. Čakarita je zabeležila 54 pobede, Atlanta je trijumfovala 34 puta, dok je 38 utakmica završeno nerešenim rezultatom. Iako se stadion Čakarite sada nalazi u predgrađu Buenos Ajresa, rivalitet dva kluba je i dalje ogroman, kao i mržnja među navijačima, čija je baza ostala u krajevima odakle je klub ponikao.
Navijači Čakarite stacionirani su u krajevima Čakarita, Vilja Krespo pa sve severno do predgrađa San Martin gde je lociran stadion. Iako ne važi za opasan deo grada, pre nekoliko godina stanovnici Čakarite su napali policijsku stanicu nakon što je policija ubila jednog tinejdžera u tom kraju.

 

 


Iako, osim osvajanja jedne titule, Čakarita nije imala većih uspeha, klub je postao poznat širom Argentine (pa i čitavog sveta) po veoma ekstremnim navijačima.
Već je rečeno da Čikaritina bara-brava (organizovana grupa navijača) nosi naziv La Banda de San Martín. Grupa se dokazala još 1986. godine na Svetskom prvenstvu u Meksiku, kada je rame uz rame sa huliganima drugih argentinskih klubova učestvovala u prebijanju Engleza. Dve godine ranije, Čakarita je zbog huligana ispala u drugu ligu, jer je klub bio kažnjen zbog izgreda navijača sa jednomesečnom suspenzijom i oduzimanjem deset bodova.
Od sredine 80-ih godina prošlog veka i reputacija Čakaritine bara-brave počinje da raste, tako da su navijači tog kluba postali poznati širom Bunos Ajresa. Čakini huligani važe za jedne od najekstremnijih u Argentini i jedni su od retkih koji se nisu libili da uđu u sukobe sa navijačima Boke i Rivera. Takođe, Čakaritini navijači se ne ustručavaju da napadaju policiju, što ih čini možda najekstremnijom navijačkom grupom u ovom trenutku u Argentini.
Za razliku od drugih velikih grupa u kojima postoje frakcije koje su u međusobnom ratu, navijači Čakarite imaju manje ali kompaktnije ekstremno jezgro navijača.
Nebrojeni incidenti navijača Čakarite obeležili poslednjih nekoliko godina, privlačili su pažnju medija, više nego rezultati kluba. Nekadašnji predsednik kluba Luis Barionevo 1999. godine je priznao da daje novac, besplatne karte i plaća gostovanja najekstremnijim navijačima da bi ih smirio. Ovo inače nije bio usamljeni slučaj, imajući u vidu da uprave mnogih klubova sarađuju sa svojim ekstremnim navijačkim grupama.
Osim Atlante, kao lokalnog rivala navijačima Čakarite najveći rivali su huligani Boka juniorsa. Veliki sukob dve grupe izbio je 1999. godine kada su pristalice Boke, besne zbog podrugljivog skandiranja, uletele na deo stadiona na kojem se nalaze navijači Čakarite, na tribinu gde nisu bili stacionirani najekstremniji navijači, već pre svega roditelji sa decom. Četiri godine kasnije, u novoj tuči, huligani Čakarite su se osvetili. U neredima je povređeno čak 60 osoba, dok niko nije uhapšen.
Pritisak javnosti je rezultirao da prva hapšenja nakon tog incidenta budu sprovedena tek 2007. godine, kada je uhapšen Rafael di Zeo, jedan od legendarnih vođa Bokinih navijača, koji je veoma popularna ličnost u Argentini. Di Zeo je uhapšen sa još nekoliko viđenijih huligana Boke i svi su dobili višegodišnje robije. Od tog trenutka odnosi navijača dva kluba još više su zaoštreni.
Jedan od najvećih incidenata u poslednje vreme izbio je 2012. godine na meču protiv tradicionalnog rivala – Atlante. Nakon što je utakmica završena sa rezultatom 1:1, besni navijači Čakarite su pokušali da napadnu pristalice gostujuće ekipe. Brzo su se neredi prelili van stadiona gde je policija tek posle dva sata uspela da vrati situaciju pod kontrolu. Policija je morala da koristi gumene metke, dok su navijači zapalili dva policijska vozila.
Navijači Čakarite su i jedni od retkih koji su imali antisemitska skandiranja i to upravo protiv rivala Atlante. Koreni tog kluba su vezani za jevrejsku emigraciju koja je naselila delove Buenos Ajresa – gde je klub nastao.
Navodno su navijači Čakarite na jednoj utakmici skandirali: “Čaka ide ulicom, ubija Jevreje i pravi sapun.” Klub je negirao skandiranja, ali su Čakariti na kraju oduzeti bodovi. Upravo su zbog Čakaritinih huligana uvedena i nova disciplinska pravila. To se dogodilo nakon utakmice protiv Atlante 2000. godine kada su pristalice Čakarite imale razvijenu nacističku zastavu sa porukom: “Od Jevreja pravimo sapun.” Fudbalski savez Argentine je tada doneo pravila da se, u slučaju antisemitskih poruka ili pokliča, utakmica odmah prekine.
I pored zastrašujuće reputacije navijači Čakarite imaju i prijatelje. U dobrim su odnosima sa navijačima Lanusa, Rosario centrala, Belgrana, Argentinos juniorsa, Union Santa Fea i Lime iz Perua. Naravno, spisak smrtnih neprijatelja je mnogo duži. Na ratnoj nozi navijači Čakarite su sa pristalicama Boke, Rivera, San Lorenca, Kolona, Njuelsa, Taljenjesa, Atlante, Platensea, Tigrea, Deportivo Morona, Kvilmeša, Nuevo Čikaga, Gimnasija La Plate, Los Andesa, Rasinga i verovatno svih ostalih koji navijaju za drugi klub.
U ovom trenutku Čakarita se takmiči u trećoj argentinskoj ligi i čini se da će elitno argentinsko prvenstvo još koju godinu biti bez “grobara” i “anarhista” sa San Martina.

Navijac Rada ubijen zbog osvete

Aleksa Vasiljević (25) i Dejan Rutalj (22) iz Beograda, koji su uhapšeni zbog sumnje da su u četvrtak 24. maja u parku na Čukaričkoj padini ubili bodi-bildera Ognjena Žanića (26), branili su se ćutanjem na saslušanju u Višem tužilaštvu. Obojici je nakon toga određen pritvor od tri meseca.

Kako je utvrđeno tokom istrage, sva trojica su bili navijači FK Rad. Međutim, pre zločina Ognjen je pretukao Aleksu zato što je prešao u tabor Partizana, pa mu se ovaj najverovatnije osvetio sa prijateljem.

 

 

– Zbog bojazni da ne pobegnu iz zemlje, inspektori su u početku krili da znaju imena osumnjičenih, pa nisu ni raspisane poternice za njima. Operativnim radom oni su ubrzo locirani, a zatim i uhapšeni. Jedan je uhapšen u petak, drugi u subotu – priča sagovornik.

Prema njegovim rečima, motiv za ovo ubistvo krije se u obračunu Žanića i Vasiljevića.

– Žanić, Vasiljević i Rutalj su ranije redovno išli na utakmice Rada. Međutim, Vasiljević je počeo da se pojavljuje na tribini gde su navijači Partizana. To je zasmetalo Žaniću, koji se sukobio s njim i pretukao ga. U četvrtak uveče Aleksin poznanik je pozvao Ognjena da izađe iz zgrade i da se nađu na klupi u parku. Žanić je izašao, a ubrzo su se pred njim pojavili Rutalj i Vasiljević.

Jedan od njih je potegao pištolj i ispalio tri metka Ognjenu u stomak – priča izvor.

Obojica uhapšenih terete se za ubistvo u saizvršilaštvu, a Rutalj i za nelegalno oružje.

Obojica su od ranije poznati policiji Vasiljevic zbog razbojnistva dok je Rutalj proveo cetiri godine zbog pokusaja ubistva.

 

Ognjen je bio apsolvent na Pravnom fakultetu i bio je instruktor za bodi-bilding pored toga drzao je i prodavnicu suplemenata za taj sport.

 

 

Dinamo – to smo mi traži naknadu štete zbog kriminala u Dinamu, tužit će i članove Mamićeve skupštine

NAKON jučerašnjeg ročišta u Osijeku, gdje je Zdravko Mamić izrekao završe riječi prije presude za kriminal i izvlačenje 116 milijuna kuna iz Dinama, o svemu se oglasila i udruga Dinamo – to smo mi.

Podsjetimo, Mamićeva obrana na suđenju je tvrdila da je njegov branjenik u spis priložio dokumentaciju iz koje proizlazi da Dinamo nije oštećen te da nadležna tijela kluba odobravaju aktivnosti koje su poduzimali Zdravko Mamić i Damir Vrbanović. Izvršni i Nadzorni odbor i skupština kluba očitovali su se da radnjama o kojima Državno odvjetništvo vodi istragu klubu nije pričinjena nikakva šteta i da klub stoga ne postavlja imovinsko-pravni zahtjev, piše index.hr

No, navijači Dinama smatraju da je klub itekako oštećen Mamićevim radnjama, a udruga Dinamo – to smo mi najavila je da će tražiti naknadu štete.

29.04.2018., Zagreb – Nogometna utakmica GNK Dinamo B i HNK Hajduk B.
Photo: Petar Glebov/PIXSELL

Priopćenje udruge Dinamo – to smo mi prenosimo u cjelosti:

“Već nekoliko mjeseci svjedoci smo procesa koji se vode protiv bivše uprave Dinama za izvlačenje više od 117 milijuna kuna iz Kluba, a pozdravljamo činjenicu da će 6. lipnja 2018. prvom činu predstave doći kraj. Nastavak suđenja i nove optužnice samo će potvrditi naše teze. Već nekoliko puta napomenuli smo da trenutna uprava ne štiti interese Dinama nego optuženika, ali kao i do sad mi nećemo stajati po strani. Aktivno ćemo se uključiti tako što ćemo zahtijevati naknadu štete koje je pretrpio klub. Nećemo komentirati iskaze obrane niti svjedoka, ali zasmetala nas je ova tvrdnja: “Ako štete nema, ne radi se o kaznenom djelu, to je stav prakse i najvećih autoriteta. Skupština Dinama kaže da nema štete. Nisam čuo ovdje u sudnici tko je utvrdio tu štetu. Ako ti netko ukrade 80 milijuna, je li logično da će netko šutjeti? Ili će tražiti naknadu štete? Mi ovdje nemamo oštećenika, to je utvrdio Izvršni odbor Dinama, Nadzorni odbor te Skupština kluba”.

Štete ima i mora se nadoknaditi Dinamu. Ako odštetni zahtjev neće podnijeti uprava Kluba koja nema nikakav legitimitet članova, onda ćemo to učiniti mi članovi. Kada bi navedena tvrdnja obrane bila točna ne bi nikada postojao niti kazneni progon. Svatko bi mogao u bilo kojoj udruzi ili trgovačkom društvu na Skupštini donijeti odluku “štete nema, nismo oštetili ni državu ni nikog”. Ali to NE POSTOJI, niti je to stav bilo kakve prakse niti bilo kakvih autoriteta, a to što skupština Dinama, čija se imena članova kriju zbog ovakvih razloga, donosi sramotne odluke više govori o njima nego o bilo kome drugom.

Udruga članova GNK Dinamo pod nazivom Dinamo – to smo mi, će odmah po okončanju postupka pred Županijskim sudom u Osijeku, pokrenuti postupak za naknadu štete, a sve kako bi okrivljenici nadoknadili štetu počinjenu Dinamu.

S obzirom na postupanje članova Izvršnog Odbora, Nadzornog Odbora i Skupštine kluba, a bez prejudiciranja predmetnog postupka u Osijeku, po pravomoćnosti presude u proces ćemo uključiti i sve članove Izvršnog odbora, Nadzornog odbora i Skupštine kluba koji su odlučili da Dinamo nije oštećen. Nakon pravomoćnosti sva će navedena tijela, odnosno njihovi članovi biti podložni kaznenom progonu i pojedinačnoj odgovornosti, a mi nećemo stati dok zadnja kuna ne bude vraćena u Dinamo!

To što je skupština GNK Dinamo donijela odluku da «štete nema», prije bilo kakve druge analize, potvrđuje nam ništetne odredbe takvog statuta, koji članovima (a kojih ima nekoliko tisuća) ne daju nikakvo pravo glasa kraj postojanja okrivljenika (a jednog dana možda i osuđenika) te njima podobnih osoba. Takav statut svakako je podložan ispitivanju od strane suda po podnošenju tužbi, isto kao što je takva odluka Skupštine itekako podložna ispitivanju (kao ništetna). Posebno iz razloga jer se vodi ovaj kazneni postupak, a ako bude pravomoćno okončan osuđujućom presudom, onda se više neće moći skrivati iza teze kako je statut zakonski prihvaćen od strane ureda za upravu Grada Zagreba. Skupština birana od strane članova nikada ne bi donosila odluke štetne za sam Klub, a to što u skupštini Dinama sjede podobni, a ne sposobni i časni ljudi dovelo nas je do sudskih proces i teškog narušavanja ugleda Dinama u Hrvatskoj i svijetu.

Ukratko, ŠTETE IMA, povodom iste se vodi kazneni postupak za učinjeno kazneno djelo, a pitanje materijalne nadoknade, bit će pitanje nekog drugog postupka kojeg pokrećemo mi članovi Kluba!”.

Prošlo je 33 godina od najveće navijačke tragedije u historiji

Na današnji dan 29. maja 1985. godine, na stadionu Hejsel u Briselu, dogodila se najveća tragedija u istoriji fudbala u kojoj je život izgubilo 39 navijača, a više od 600 je povređeno.

Podsetimo, pre početka finala Kupa evropskih šampiona između Juventusa i Liverpula, došlo je do nereda na stadionu u Briselu.

Engleski huligani su flašama i raketama napali navijače Juventusa. Sukob je eskalirao kada je veća grupa pristalica Liverpula probila zaštitnu ogradu. Bežeći pred naletom huligana, Juventusovi navijači su nagrnuli na zid stadiona, koji se pod pritiskom srušio. Poginulo je 39 ljudi, među njima 32 Italijana, a više od 600 je povređeno.

Na drugom kraju stadiona navijači Juventusa su krenuli u odmazdu i sukobili su se s policijom koja im se ispriječila na putu. Sukob je trajao više od dva sata, čak i nakon što je utakmica počela.

Smatra se da je do stravičnog incidenta došlo zbog osvete navijača Liverpula koji su godinu dana ranije stradali u napadima pristalica italijanske Rome. Godinu dana kružile su glasine da Liverpulovi huligani spremaju žestoku osvetu i nažalost obistinile su se.

Za strašnu tragediju nikada niko nije odgovarao, bar kad su u pitanju organizatori, policija, UEFA ili ljudi koji su bili zaduženi za sigurnost na stadionu.

U analizi tragedije konstatovano je, između ostalog, da je stadion Hejsel bio u jako lošem stanju, da policija i redarske službe nisu obavile svoj posao valjano, da je prodato više karata nego što je kapacitet stadiona.

Najvećim krivcima proglašeni su huligani iz Engleske, a klubovi iz te zemlje dobili su trogodišnju zabranu takmičenja u evropskim takmičenjima. Međutim, kako su vesti o divljanju huligana na stadionima širom Engleske konstantno pristizale, kazna je produžena sve do sezone 1990/1991.

Uprkos tragediji koja se dogodila finalna utakmica Kupa evropskih šampiona je odigrana, a Juventus je pobedio sa 1:0 golom Mišela Platinija iz jedanaesterca.

Organizatori su tada procenili da će neredi biti još veći ako se utakmica ne odigra.

“U svlačionicu nam je upao šef gradske policije i rekao nam šta se dogodilo. Insistirao je da moramo da igramo, a iz Juventusa su se složili. Mi nismo hteli, pa kako da razmišljamo o fudbalu na stadionu na kom su mrtvi ljudi”, rekao je tadašnji kapiten Liverpula Fil Nil.

Stadion Hejsel je deset godina posle tragedije obnovljen i ponovo otvoren i sada nosi ime belgijskog kralja Buduena.

FOTO: PROFIMEDIA
FOTO: PROFIMEDIA
FOTO: PROFIMEDIA
FOTO: PROFIMEDIA

(kurir.rs)

FK Borac bez licence za Premijer Ligu

FK Borac iz Banja Luke licencu nije dobio na sjednici prvostepene komisije zbog duga od oko 600.000 KM(300.000€) bivšim igračima, uposlenicima…

Danas se održala sjednica Drugostepene komisije Nogometnog/Fudbalskog saveza BiH za licenciranje klubova, koja je započeta prošli četvrtak, a odlučeno je da FK Borac ipak ne dobije licencu, jer nisu isplatili dug.

Ovu informaciju je potvrdio i potpredsjednik banjakučke ekipe Vico Zeljković.

“Borac naredne sezone neće igrati u BH. telekom Premijer ligi BiH iako smo rezultatom na terenu to zaslužili. Ostali smo bez licence. Nažalost ljudi iz Škole fudbala Džaja nisu imali sluha i razumjevanja i to nas je koštalo. To su grobari banjalučkog sporta. Pozivaju se na garancije, na koje kakve stvari, a u suštini cilj im je bio da unište Borac. Međutim, Borac će iz svega ovoga na ovaj ili onaj način izaći jači. da li ćemo se fuzionisati sa nekim i nastaviti u Prvoj ligi Republike Srpske od naredne sezone ili ćemo krenuti od najnižeg ranga, odlučićemo u narednim danima hladne glave”, rekao je Vico Zeljković, potpredsjednik FK Borac, prenose Nezavisne novine.

Danas su licencu dobili Sloboda i Čelik. Čelik je ispao iz lige u regularnom takmičenju, međutim Borac nije dobio licencu tako da se Zeničani sve više spominju kao ponovni takmičar u Premijer ligi Bosne i Hercegovine.

Kad se sve sabere i oduzme, velika sramota za BH fudbal je neigranje Borca u elitnom rangu države.

Uhapsen osumnjiceni za paljenje auta navijaca Levskog u Zadru

Zadarska policija otkrila je jednog od napadača na bugarske navijače što se dogodio u srpnju prošle godine u Ulici Krešimira Ćosića, kada su ozlijedili jednoga od njih, a bacanjem pirotehničke naprave u unutrašnjost automobila zapalili BMW, pri čemu je počinjena šteta od stotinjak tisuća kuna, izvijestili su jutros na izvanrednoj pressici u prostorijama PU zadarske voditelj službe Kriminalističke policije Bore Mršić i glasnogovornik Elis Žodan.

Nakon opsežne istrage koja je uključivala ispitivanje više od 100 osoba, izvida, poligrafskih testiranja i drugih radnji, zadarska policija sucu istrage privela je 25-godišnjeg Zadranina kojeg se dovodi u vezu s navijačkim skupinama. Zbog interesa istrage u policiji jutros nisu htjeli otkriti radi li se o pripadniku Tornada ili Torcide, s obzirom da su bugarski navijači u Zadru boravili dan prije utakmice koju su u Splitu igrali Hajduk u bugarski klub Levski.

 

 

– Pronađena je veća količina pirotehničkih sredstava, 25 raketa i dimnih bombi kakve se koriste u navijački neredima. Vještačenjem u Centru za forenzična ispitivanja istraživanja i vještačenja „Ivan Vučetić” u Zagrebu utvrđeno je kako je jedno od ovakvih pirotehničkih sredstava uzrokovalo požar u automobilu. Također, u prostorijama koje osumnjičenik koristi pronađen je i jedan plinski pištolj. Ovi rekviziti nisu zabranjeni kada se koriste u legalne svrhe, za obavještavanje na moru i u drugim situacijama, ali je njihova zloporaba zabranjena, rekao je jutros Žodan.

 

S obzirom na to da je u neredu prema izjavama očevidaca sudjelovalo desetak osoba, kriminalistička istraga se nastavlja. U kaznenom postupku i vlasnik vozila moći će podnijeti zahtjev za naknadu štete, utvrdi li se počiniteljeva odgovornost.

 

Navijačke priče: Kodex Osinjaka

Priča nam stiže od Miodraga Rakica, člana grupe JNA, grobarskog pank benda. Uživajte.

“Juče drugar dobio ćerku, pa sam sinoć bio na slavlju. Obično takva slavlja budu povod da se, uz koju rakijicu, vidiš i ispričaš sa ljudima koje ne vidjaš baš često. Jedna flaša izuzetne rakije je učinila to da kući odem taksijem, umesto svojim kolima. 🙂
Od gomile ljudi, koju većinu poznajem, pored mene sedi dečko koga znam samo iz vidjenja, kao i on mene. Navija za Partizan, pa smo se nekako dotakli i te teme. Izmedju ostalog, ispričao mi je jednu anegdotu, koju je njegov komšija, koji za Zvezdu navija, doživeo pre 20-ak godina. Citiraću ga, odnosno pokušaću da prenesem priču tog njegovog komšije, koju sam sinoć čuo..

“Imao sam oko 17 godina kada sam prvi put otišao sam na derbi. Bilo je to pre 20-ak godina. Ne znam tačno koji je to derbi bio, pošto su mi u sećanju neke druge, spordne stvari ostale. Naime, po završetku utakmice je trebalo da udjem u gradski prevoz, njime da idem do glavne stanice, a posle sa iste za Pazovu.

Medjutim, umesto da udjem u bus koji ide do glavne stanice, ja sam ušao u onaj koji ide za Padinsku skelu, i to pun Grobara, a ja sa sve Zvezdinim šalom oko vrata! Au! Šta sad?! “Oooo…pa dobro nam došao.. Pa gde si ti pošao.. Hahaha…vidi ga cigan..” Kao u osinjak da sam ušao. Odsekle su mi se noge! Iz busa nisam mogao da izadjem, jer mi nisu dali. Izašao sam tek u Padinskoj skeli, ali sam morao sa njima da idem. Recimo, kao da su me uhapsili. Dotle sam preživeo torturu, u smislu lupanja macoli, izvlačenja ušiju i nosa i sl.. Svašta mi se motalo kroz glavu. Gde me vode? Šta će da mi rade? Pošto je Partizan pobedio, išli su u neku kafanu da slave pobedu, a i ja sa njima. Ustvari, pre bih rekao da su me vukli sa sobom, kao nekog kera.

Koja god tura pića bi stigla, bilo je tu piće i za mene. Morao sam da jedem i pijem sa njima i da slavim pobedu Partizana. Jedan od njih, onako baš krupan, je imao uticaj medju njima, pošto sam primetio da ga svi baš poštuju. Naredio im je da ne sme niko da me bije. Čak ni šamar da mi opali. Sve u svemu, moja proslava Partizanove pobede se završila u pola noći, a ti momci su me na kraju odveli na autobusko stajalište, rekli mi koji bus da ‘vatam, pa onda kako sa Laste za Pazovu da idem. Mislio sam da će me zajebati poslati ko zna gde, medjutim, sasvim neočekivano, dodjoh kući, a moj pakao se konačno završio. Osim traume koju sam preživeo, dlaka sa glave mi nije falila.

Jedino što sam narednih dana imao masnice po telu od štipanja i malo su me bolele uši i nos od tegljenja, odnosno vučenja za iste. Da, celo veče su me, smejući se mom strahu, vukli za uši i nos, štipali me, a dobio sam i po koju macolu..”

Da ne dužim dalje. Ceo dan mi ova priča u glavi i smejem se k'o lud. 😀 Ne treba puno pogadjati ko bi iz ove priče mogao biti krupni lik od autoriteta. 😉 😀 Jedan veliki gospodin, posebno posle ovoga što sam sinoć čuo! U današnje vreme, kada nema nikakvog navijačkog kodeksa, niti fer pleja, kada su neke stvari otišle predaleko, lepo je čuti ovako nešto, a neka ova anegdota bude svima za nauk, posebno mladjima, jer da bi ponizio protivnika, ne moraš ga baš obogaljiti.

Može i ovako, gospodski, šmekerski, pa neka mu ostane u sećanju prvi debi za ceo život. 😀 Živeli.. :)”

Navijački neredi na Balkanu iz 1929. godine

Temperament nam je, izgleda, takav. Proključa krv kada se nešto dešava onome koga volimo ili onima koje volimo, pa tada strasti nadvladaju razum i krene ono što je mnogima neobjašnjivo. Tako je i sa ovdašnjim fudbalom i navijačima. Ali, ne samo od skora.

Još prije 89 godina, u tadašnjoj Kraljevini Jugoslaviji, koje je taj naziv 1929. dobila preimenovanjem dotadašnje Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, zabiljleženi su slučajevi navijačkog nasilja. I to baš u jesen te 1929.

Za aktere ove priče treba znati da se radi o Hajduku iz Splita, te Slaviji iz Sarajeva, klubu kog su učenici sarajevske gimnazije osnovali 1908. godine, ali je zbog odnosa sa okupacionim austrougarskim vlastima odigrao svoju prvu utakmicu tek 1911. (i pobjedio selekciju austrijskih vojnika sa 4:2). Prije nego što priča počne, a nju će ispričati tekst iz jednog splitskog lista iz 1929, onim mlađim čitaocima će poslužiti i pojašnjenje da su Sinalko i Kabeza bili tada među najpopularnijim pićima, kao i da su se u Dalmaciji navijači još nazivali i “kibici” (neki slovenski narodi riječ “kibicovati” koriste kada opisuju znatiželjno gledanje, a u Poljskoj se navijači i danas nazivaju “kibici”).

Pomenuta priča o huliganima iz 1929, iz splitskog ugla, ide ovako:

“Klubovi, naročito oni slabiji, kada dođu u Split i izvuku kakav nepovljan rezultat, onda se hvataju i pišu protiv Splita, Hajduka, igrača, publike. To je uvijek stanovitim ciljem na nas upereno, a da u stvari nema ništa. Igrači Hajduka bore se dušom i srcem, kibici (navijači) ih bodre na način kako je to posvuda u svijetu, ali nigdje i nikad nije bilo koji igrač izmrcvaren, fizički napadnut od kibica ili bio vrijeđan da bi to bilo opasno po život. Ali, slabiji, kao slabiji, kako bi opravdali poraz – ako ne na ovaj način? Tako je bilo sa Primorjem, a eto sada i sa Slavijom.

Stigla Slavija u Split, nikome nije javila kad stiže, a ipak je potsavez rezervisao sobe i hranu, a Slavija bez obavještenja pogodila ravno iz Sarajeva i odsjela kod drugog. To je toliko nešportski, kao što je i Primorje naručilo večeru kod “Ugora” a kasnije je Ugor neplaćenu morao da baci u đubre. Sličnih stvari ima mnogo.

Da stvar bude ljepša, Slavija se u Splitu obratila policiji da je uzme u zaštitu. Zašto, to bi vrag znao! I, šta je bilo? Je li bilo gdje policija intervenisala? Nije, ali smo u sarajevskim novinama čitali mnogo neistina, koje su dakako razjarile kibice Slavije i sad se trebalo revanširati. Bog zna šta su sve igrači pročitali. Posve sigurno da je (prema pisanju sarajevske štampe) u Splitu intervenisalo i pogrebno preduzeće i društvo za spašavanje!?

Dakle, u Sarajevu je trebalo da se odigra revanš. Naši igrači bili su izloženi svim mogućim insultima (uvredama), bili su bombardovani flašama Sinalka i Kabeze, sipalo je kamenje da je morala i policija da interveniše. Savezni delegat, g. Krčelić, morao je sam lično da zauzme stav protiv razjarenih kibica, štaviše – jednog je policijski dao odstraniti. A ni onda nisu izostale pogrdne uvrede protiv naših igrača. Ipak, naši igrači bili su mirni, podnjeli su sve mirno, a najbolji odgovor za sve te “kabeza kibice” bilo je 2:1 za Hajduk. Eto, to je razlika splitskih kibica od Slavijinih, dok onima koji su (u Sarajevu) bili uz Hajduka – svaka hvala. Nadamo se da će Savez učiniti svoje, te za primjer kazniti Slavijino iglašite, te ona lica iz uprave koji su uz neistinit prikaz u Splitu izazvali svoje kibice.

Nadamo se da će sudija g. Arlavi prikazati i ono namjerno udaranje Montane nogom u trbuh. Osim toga, nadamo se da će i savezni delegat vjerno prikazati incidente na utakmici. Na Savezu je da ovim neželjenim događajima učini kraj”, navodi se u izvještaju iz splitske štampe iz 1929. godine.

(Blic.rs)

Varvari pravili haos poslije derbija u Podgorici

Navijači Budućnosti napali su večeras policijske službenike, poslije najvećeg crnogorskog derbija, utakmice protiv Sutjeske iz Nikšića. Napad se desio na stadionu prenosi crnogorski mediji.

Dva policajca su povrijeđena, a kako saznaje crnogorski portal borba.me, zadobili su povrede glavi i rasjekotine po tijelu. Policajci su zbrinuti u bolnicu gdje im je ukazana pomoć.

Za borba.me je iz policije nam je potvrđeno da su njihovi službenici povrijeđeni i da se traga za više osoba koji su pripadnici navijačke grupe Varvari.

“Napad se desio na kraju utakmice koju je Budućnost izgubila. Navijači su kamenjem i bakljama napali policiju i prava je sreća kako neko teže nije povrijeđen, kazali su nam u policiji.

Napad je trajao par minuta, a čudno je da policija nije zvala pojačanje i da nijesu odreagovali na napad Varvara.

Povrijeđeni policajci su iz jedinice za održavanje javnog reda i mira.

Sa druge strane dolaze informacije da su Varvari probili kordon policije i došli do Vojvoda iz Nikšića, navijača Sutjeske.

1...157158159...233Stranica 158 of 233
Facebook Instagram Youtube
© BALKANSKINAVIJACI.COM 2022 SVA PRAVA PRIDRŽANA | ALL RIGHTS RESERVED